Naar aanleiding van de gevangenneming van verschillende leden van regering Puidgemont, zijn zaterdag 11 november (Op wapenstilstand) ongeveer zo’n 750 000 Catalaanse betogers op de straten van Barcelona, om samen te schreeuwen voor de vrijlating van de politieke gevangenen. Onder hen was ook niemand minder dan Ada Colau. De burgemeester van Barcelona mag dan wel mee protesteren, dat betekent niet dat ze haar kritiek voor zichzelf houdt.

Volgens de plaatselijke politiediensten kwamen er zaterdagavond ca 750 000 bewoners van Catalonië, met spandoeken waarop ‘Libertat’ (‘vrijheid’ nvdr.) te lezen was, samen om te manifesteren voor de vrijlating van de separatistische leiders. Niet alle protesterenden stonden achter het onafhankelijkheidsplan voor Catalonië maar vonden dat de Spaanse regering de politieke crisis verkeerd aan hadden gepakt. Ze vinden het een onrechtvaardige ‘oplossing’ en denken dat ze het beter hadden kunnen behandelen.

Ook Ada Colau was aanwezig bij de bijna twee uur durende manifestatie. Ook zij vond de aanpak van de Spaanse regering verkeerd, waarbij artikel 155 van de grondwet tot werking werd gesteld (Madrid heeft weer de besturing van Catalonië in handen) maar dat houdt haar niet tegen om de regering Puidgemont op het matje te roepen. Ze beweerd dat de regering de Catalaanse regio tot een catastrofale situatie heeft geholpen. Ze eist dan ook een verklaring van de separatistische leiders.

“Wij willen dat de gevangenen vrijkomen, maar we willen ook dat een onverantwoordelijke regering die het land naar de catastrofe heeft geleid met haar verantwoordelijkheid wordt geconfronteerd en haar vergissingen erkent”, aldus de Barceloneese burgemeester. Ook suggereert ze dat een groot deel van de bevolking niet akkoord was met dit onafhankelijkheidsplan en dat de partij misbruik heeft gemaakt van de inwoners van Catalonië uit eigen belang. Volgens haar hebben ze het plan opgesteld en hebben ze daarna de bevolking in de steek gelaten.

Ook sprak op die avond Puidgemont vanuit Brussel de verenigde massa betogers toe in een videoboodschap, waarin hij de Catalanen toespreekt. Het antwoord op de boodschap klonk door vele betogers als ‘iPuigdemont por presidente!’ (‘Puigdemont voor president!’ nvdr.) Wat ook op te merken is, is dat de manifestatie plaats vond, 1 dag voordat de Spaanse premier Mariano Rajoy Barcelona voor het eerst sinds de onafhankelijkheidsverklaring bezoekt.

Ook hier in België hebben wij eraan mogen geloven. Vandaag zijn er ongeveer 500 Catalanen, uit verschillende regio’s, bij elkaar gekomen in het Jubelpark in Brussel om ook hun steun uit te roepen aan de betogers in Barcelona. Te midden van hen stonden de drie gevluchte Catalaanse ministers Maria Serret i Aleu, Antoni Comín i Oliveres en Clara Ponsatí i Obiols om de betogers de moed in te spreken. Ze hielden elk verschillende speeches waarin kritiek was gestopt aan het adres van de EU.

“De EU is ooit opgericht om ervoor te zorgen dat totalitarisme en fascisme nooit zouden terugkeren. Maar in Spanje is nu een gevecht bezig tussen de democratie en het autoritarisme. Een volwassen democratie lost een probleem als het Catalaanse op via een referendum, niet via de rechtbanken. Spanje heeft een groot democratisch probleem. Gisteren zijn een miljoen mensen op straat gekomen om de vrijlating te eisen van onze collega’s. Dat is het beste bewijs dat zij politieke gevangenen zijn.”, klonk het, refererend naar de betoging van de avond ervoor.

Catalonië streeft door de geschiedenis heen al altijd naar onafhankelijkheid, nadat ze in de 17de-18de eeuw (door het verliezen van verschillende oorlogen, de belangrijkste de Spaanse Sucessieoorlog) steeds meer en meer hun zelfstandigheid verloren en de macht naar Madrid werd gecentraliseerd. Onder koning Filips V werd de Catalaanse cultuur door hem ook verboden.  Dat verbod kwam ook terug tijdens de Franco-dictatuur, wat een grote slag was voor de Catalaanse regio want overtredingen werden door de dictator dan ook zwaar bestraft. Na de 36-jaar durende dictatuur nam de regio zijn Catalaanse identiteit terug aan en beschouwden ze zichzelf als een natie binnen Spanje. Ook op 11 september 2012 protesteerden miljoenen Catalanen voor onafhankelijkheid.

Zelf vind ik ook dat de Spaanse regering de zaak niet goed heeft aangepakt door artikel 155 uit te roepen en vele ministers van de Puigdemont-regering gevangen te nemen. Maar ook vind ik dat Ada Colue gelijk heeft. De regering is onverantwoordelijk geweest. Het referendum was verboden verklaard door het Grondwettelijk hof, waardoor het eigenlijk niet mocht plaatsvinden, waardoor de Spaanse regering wel in het recht is om de Catalaanse politici te arresteren, maar ook de mensen die eraan meewerken (dwz de kiezers). Maar ik ben wel voor een onafhankelijkheid voor het behoud van eigen identiteit want Catalonië was al een natie voor Spanje bestond. De enige reden waarom Spanje Catalonië wil behouden is voor het economische. Catalonië is een grote schatkamer op vlak van industrie, cultuur en toerisme. Spanje verliest dus veel als Catalonië onafhankelijk wordt.

H. V. d. B.

Advertenties